Nadat het alle resterende concerten voor dit jaar had afgezegd omdat het tijd was dat frontman Billie Joe Armstrong in rehab ging, besloot Green Day het derde deel van hun trilogie, ¡Tré!, vervroegd vrij te geven. Een album dat, net als de twee vorige delen van Green Day's 2012-trilogie, een totaal andere sound heeft dan wat we van de Amerikaanse band gewoon zijn. Een waarbij blazersecties en pianobegeleiding geen uitzondering zijn.
Billie Joe Armstrong zelf beschreef zijn 2012-trilogie als volgt: "Bij het eerste album kom je in de stemming om te feesten. Bij het tweede album ben je op het feest. En op het derde ben je de troep aan het opruimen".
Het album opent met het rustige Brutal Love, een nummer dat van melige soul/glam rock overgaat op een iets gebruikelijker pop punk-sound, waarbij de stem van Billie Joe mooi boven het geheel uitkomt.
Maar Brutal Love is niet het enige rustige nummer op het album; ook Missing You en Drama Queen blijken nummers die deze nieuwe benadering in de verf zetten.
Al bevat het album ook een aantal nummers die doen terugdenken aan hun beginjaren. Met nummers als X-Kid en Sex, Drugs & Violence bewijzen ze dat hun vermaarde punk rock-stijl hun fysieke leeftijd heeft overleeft.
Meezingers van dienst zijn Dirty Rotten Bastards en 99 Revolutions, gekenmerkt door hun aanstekelijke songteksten en overweldigende drums lijken ze succesnummers van dit nieuwe album te worden.
Het laatste nummer, The Forgotten, werd onlangs nog gebruikt voor de soundtrack van de nieuwste Twilight-film, als zijnde een rustige piano ballad, begeleid door viool en elektrische gitaar-elementen. Het is een nummer dat als geen ander geschikt lijkt te zijn bij de Twilightsaga, als zijnde een zoektocht naar eeuwige liefde in een smeuïge symfonie.
First Listen: